प्रेमळ मी!!

माझ्या प्रेम कविता वाचून 
बऱ्याच जणांना प्रश्न पडत असेल
हा कविता लिहितो तरी कोणासाठी?
बऱ्याच जणांना असही वाटत असेल
की अक्षय दांडेकर स्त्री लंपट आहे
असा किती जणींच्या प्रेमात आहे?
आणि त्याचं उत्तर आहे... होय!! 
मी प्रेमात आहे... बऱ्याच जणींच्या...
त्यातली एक... माझी प्रतिभा 
आणि वेगवेगळ्या नावांच्या माझ्या कविता

मनातलं

आजपर्यंत तुझ्यावर 
कविता बर् याच झाल्या 
तुझी खुशामत म्हणुन होत्या त्या 
ठरवुन लिहीलेल्या 
मी फक्त मनातलं लिहीतो! 

ओळख!

तु जवळची का वाटतेस?
हे सांगता येणार नाही
तु तर मला आता आता
ओळखु लागलीस
पण मला तु अनोळखी
कधीच वाटली नाहीस

विदुषक

हसत रहा अशीच 
तितकाच एक आनंद जगात उरलाय 
नायक करु न शकला 
पण हे विदुषक करु शकलाय

का कुणास ठाऊक

तु भेटलीस मला 
आणि वाटल क्षणभर 
वाळवंटात पाऊस आला 
पण का कुणास ठाऊक 
गुलाब कोमेजुन गेला 
निवडुंग मात्र फोफावला

धोकादायक इमारत!

मी एक जुनी इमारत
१९४७ साली
माझी पायाभरणी झाली
त्या काळी बांधकाम उत्तम असे
माझं मात्र तद्दन तकलादु
आजकालच्या reconstruced इमारतींसारखं
माझंही rehabilitation केलेलं
माझ्यात राहिलेल्या गरीब भाडेकरुंच!
होय भाडेकरुच!
त्याना माझ्याविषयी ownership
कधी वाटलीच नाही,का वाटेल म्हणा!
मी त्यांची असुनही
माझ्यात राहण्यासाठी
त्यांच्या so called landlords ना
ते जबर किंमत मोजतात
rather त्यांच्याकडून landlords ती उकळतात
चाळ संस्कृती आहे असं वरवर दिसतं
कारण ते corridor share करतात
तरीही आपल्या दारासमोरच्या जागेवर हक्क सांगतात
आणि त्यावरुन भांडतात देखील
भांडणंसुध्दा multi linguial असतात
कधीकधी तर भाषा हा सुध्दा भांडणाचा विषय असतो
इतर फुटकळ विषय landlords गंभीर बनवतात
नव्हे they have expertise in that
धोकादायक इमारत ही पाटी
केव्हाच लागल्ये माझ्यावर
landlords want to rip me off
till I collapse
भाडेकरुंच काय आज आहेत उद्या
नसतीलही
they stay coz they have no way out 

at this moment!

प्रेमाचे मोती

प्रेम म्हणजे काय असतं?

पहाटेच्या दवबिंदुसारख 

नकळतपणे,गुपचूप

हळूच आपल्या आयुष्यात येत 

मनाच्या पानाचा स्पर्श होताच

सुंदर असा मोती बनत 

काही पानं मोती धरून ठेवतात

त्यांना त्यांची किंमत कळते 

काही पानं अळूच्या पानासारखी 

मोती ओघळून टाकतात 

आणि त्यांना मातीमोल करतात 

तुम्हे जो गया छोड

वो इन्सान नही एक गधा है

आफताब कि रोशनी छोड 

जुगनू कि खोजमे खोया है  

स्वप्न

माझी स्वप्न पाहू नकोस असं म्हणतेस 
तर मग सारखी स्वप्नात का येतेस?
झोपणं न झोपणं हे माझ्या हातात आहे
पण जर आपली भेट फक्त स्वप्नातच होणार आहे 
तर मी कायमचा झोपून जायलाही तयार आहे.......

मरण

नाही होत सहन आता
रोज रोजच मरणं
आणि जगण्यासाठी
या जगात इतरांना मारणं
म्हणून वाटतं कधीकधी
रात्रीच्या गूढ अंधारात
काहीहि कळायच्या आत
मरण जवळ हळूच यावं
अलगद येऊन मला
कुशीत त्याने घ्यावं