प्रेमळ मी!!

माझ्या प्रेम कविता वाचून 
बऱ्याच जणांना प्रश्न पडत असेल
हा कविता लिहितो तरी कोणासाठी?
बऱ्याच जणांना असही वाटत असेल
की अक्षय दांडेकर स्त्री लंपट आहे
असा किती जणींच्या प्रेमात आहे?
आणि त्याचं उत्तर आहे... होय!! 
मी प्रेमात आहे... बऱ्याच जणींच्या...
त्यातली एक... माझी प्रतिभा 
आणि वेगवेगळ्या नावांच्या माझ्या कविता

मनातलं

आजपर्यंत तुझ्यावर 
कविता बर् याच झाल्या 
तुझी खुशामत म्हणुन होत्या त्या 
ठरवुन लिहीलेल्या 
मी फक्त मनातलं लिहीतो! 

ओळख!

तु जवळची का वाटतेस?
हे सांगता येणार नाही
तु तर मला आता आता
ओळखु लागलीस
पण मला तु अनोळखी
कधीच वाटली नाहीस

विदुषक

हसत रहा अशीच 
तितकाच एक आनंद जगात उरलाय 
नायक करु न शकला 
पण हे विदुषक करु शकलाय

का कुणास ठाऊक

तु भेटलीस मला 
आणि वाटल क्षणभर 
वाळवंटात पाऊस आला 
पण का कुणास ठाऊक 
गुलाब कोमेजुन गेला 
निवडुंग मात्र फोफावला

धोकादायक इमारत!

मी एक जुनी इमारत
१९४७ साली
माझी पायाभरणी झाली
त्या काळी बांधकाम उत्तम असे
माझं मात्र तद्दन तकलादु
आजकालच्या reconstruced इमारतींसारखं
माझंही rehabilitation केलेलं
माझ्यात राहिलेल्या गरीब भाडेकरुंच!
होय भाडेकरुच!
त्याना माझ्याविषयी ownership
कधी वाटलीच नाही,का वाटेल म्हणा!
मी त्यांची असुनही
माझ्यात राहण्यासाठी
त्यांच्या so called landlords ना
ते जबर किंमत मोजतात
rather त्यांच्याकडून landlords ती उकळतात
चाळ संस्कृती आहे असं वरवर दिसतं
कारण ते corridor share करतात
तरीही आपल्या दारासमोरच्या जागेवर हक्क सांगतात
आणि त्यावरुन भांडतात देखील
भांडणंसुध्दा multi linguial असतात
कधीकधी तर भाषा हा सुध्दा भांडणाचा विषय असतो
इतर फुटकळ विषय landlords गंभीर बनवतात
नव्हे they have expertise in that
धोकादायक इमारत ही पाटी
केव्हाच लागल्ये माझ्यावर
landlords want to rip me off
till I collapse
भाडेकरुंच काय आज आहेत उद्या
नसतीलही
they stay coz they have no way out 

at this moment!

प्रेमाचे मोती

प्रेम म्हणजे काय असतं?

पहाटेच्या दवबिंदुसारख 

नकळतपणे,गुपचूप

हळूच आपल्या आयुष्यात येत 

मनाच्या पानाचा स्पर्श होताच

सुंदर असा मोती बनत 

काही पानं मोती धरून ठेवतात

त्यांना त्यांची किंमत कळते 

काही पानं अळूच्या पानासारखी 

मोती ओघळून टाकतात 

आणि त्यांना मातीमोल करतात 

तुम्हे जो गया छोड

वो इन्सान नही एक गधा है

आफताब कि रोशनी छोड 

जुगनू कि खोजमे खोया है  

स्वप्न

माझी स्वप्न पाहू नकोस असं म्हणतेस 
तर मग सारखी स्वप्नात का येतेस?
झोपणं न झोपणं हे माझ्या हातात आहे
पण जर आपली भेट फक्त स्वप्नातच होणार आहे 
तर मी कायमचा झोपून जायलाही तयार आहे.......

मरण

नाही होत सहन आता
रोज रोजच मरणं
आणि जगण्यासाठी
या जगात इतरांना मारणं
म्हणून वाटतं कधीकधी
रात्रीच्या गूढ अंधारात
काहीहि कळायच्या आत
मरण जवळ हळूच यावं
अलगद येऊन मला
कुशीत त्याने घ्यावं

Stuck in the rhyme!!!

Few days back

I was all outta track

and it was ma life

and I was cuttin it 

with a sharp knife

Into freakin tiny pieces

just like the pieces in the puzzle

It was soundin' so damn so crappy

if we remix any Gazal

Now this seems to be changing 

now but still lil bit of confusion 

but now I made things crystal clear

and I let you make decisions

Now I'ma wait for you to make it

and you take your sweet time

'Till the time you do that thing

I am gonna be stuck in this rhyme

This rhyme is you

and I am in it as if

I am stuck with a glue, my boo

I feel so great

when I am stuck in this prison

Ain't no confusion 

now 'cause 

I don't have no reason 

to come outta this leash

cause I'ma be real

its really a fun

so baby, read it please

words are bullets 

while my mouth is a gun

Once the word is out 

it cant come back

And if it goes wrong 

it will make me sad in stacks 

But once upon a time I was new!

I am a Skirt
When I was new
she used to like me.
she used to wash me 

dry me pamper me 

then iron me.
She used to say
I am her favorite one.
She loved me a lot.
She used to always flaunt me
and would blush
if her legs would get compliments 

when she used to wear me.
Now that she has worn 

the same me many times.
Now she feels bored of me.
I was her favorite outfit always.. 

today I am unwanted..
She says "You are resposible for that 

you were honest and true
modest but 'chu'
Lie in a closet
I dont need you."
But once upon a time
I was new!

Hustle

Clock keeps tickin

it's not thinkin he is so tired

Blocked he is feeling caught up

it is so weired

Oh shyt, it's a wake up call it's no dream

But he aint even afraid at all of grim ripper

He drowns deeper n deeper

But he doesn't swim

Though he is a good swimmer

He ain't the one who plans to die

but he is dying

He faints on the ground still lies

that he aint falling

Nobody comes to help him out get up coz

Tragedy is that he pretends

that he's flying high

People wanna point finger at him

either ways

Anyways thats the way we do

he aint got no clue

They wanna stick to him like a glue

when they need him

Thats true!

Wanna screw him through

each possible way

But just show that they pray

for his good

Wanna pretend lil bit

of brotherhood

He been buyin his own food

even though he is rappin now

He has got hell lotta foes

who are tryna trap him now

But the thing is that he aint afraid

Coz he doesn't live on their bread!

Why??

Why does this happen with me always?

I try to do good things but I always

land up choosing wrong ways!

I duunno now how to make

people understand I confess my mistakes

may be big but I aint bad 

life treats me in wack ways

sure this experiene you never had

Sometimes I feel sucidal 

 coz tidal waves of blood flowing thru my heart

Feel like this is my time to depart

if not heaven then may be to hell in dark

Coz I aint as strong as Nepolean Bonapart

Who wanted to win da world

I just wanted to win a tiny place in someones' heart

Makes me paranoid what happens wid me, so goodbye

let me go to the place where my soul may relax!

...Akshay Dandekar

ब्रेनवॉश

हवाय  मला ब्रेनवॉश

विचारांची अडगळ माझ्या  डोक्यात

शंकांचं काहूर माझ्या मनात

लक्ष नाही माझ कशात

हे पाहून चिंता  माझ्या घरात

हवाय  मला ब्रेनवॉश

जस लागत घराला पेस्ट कंट्रोलं

मारून टाकायला एकूण एक झुरळ

जे तडफडत जेवताना पानात

आणि छळत झोपताना अंथरुणात

हवाय  मला ब्रेनवॉश

जसा पीसी ला लागतो मेंटेनन्स

पिरीऑडिक व्हायरस क्लीनअप

जो करतो पीसी ला फास्ट

घालवतो डोक्याचा ताप

हवाय  मला ब्रेनवॉश

डोकं रिफ्रेश करून

इतरांसाठी  लिहायचंय

खूप काही करायचंय

त्यांचाही ब्रेनवॉश करायचाय

आभास

मी कधीकधी खूप मूर्खपणा करतो 
अगदी त्या Archimedes सारख
काही सापडलं म्हणून युरेका 
युरेका असं ओरडत सुटतो 
त्याच्यात आणि माझ्यात फरक दोनच 
मी कपडे अंगावर ठेवून ओरडतो 
आणि तो नग्नावस्थेत 
त्याला खरच शोध लागलेला होता 
मला मात्र आभास झालेला असतो 
खूपदा मला वाटतं
कि मी सुद्धा चंद्राला हातात घ्यावं
त्याच्यावर चांदोमामा म्हणून नाही
तर चंदाराणी म्हणून प्रेम करावं
पण मी Neil Armstrong
सारखा strong नाही
त्याच्यामागे नासाचा backup होता
मी बिचारा सामान्य माणूस
आपल्याकडे साक्षात प्रभू रामचंद्राला सुद्धा
चंद्र आरशात पाहून
compromise करायला लागलं होतं
तर मी कोण? फक्त इतकच
कि अशावेळी मी माझं तोंड बंद ठेवतो
तोंड बंद असला कि माझं डोकं चालतं
डोकं चाललं कि अपोआप विचार
शब्दरूपात कागदावर उमटतात
त्यांना लोक कविता म्हणतात
आणि माझी स्तुती करतात
तेव्हा मला आनंद मात्र
Archimedes आणि Armstrong
पेक्षा जरा जास्तच होतो

आपण सगळे डास

आपण सगळे डास
आहोत स्वतःपुरते खास
परजीवी आणि रक्तपिपासू
एकमेकांचे रक्त पिऊ
हसत-रडत मौज करू
चावायला मज खूपच आवडे
पण दुसरा चावेल त्याचे वावडे
दुसरा चावला करीन भुणभुण
चालू ठेवीन आपली गुणगुण
स्वत:मध्ये जाईन गुंगून
बनेन आत्मकेंद्री मी
स्वानंदात राहीन मी
इच्छा माझी छोटीशी
अन मूर्तीदेखील छोटीशी

मन करा रे Plastic!

काहींचं मन 
दगडासारखं असतं 
भक्कम, कठोर 
आणि उपद्रवी 
त्यांत भावनाच नसतात 
काहींच मन असतं 
मृदु मेणासारखं 
अगदी पटकन पाघळणारं 
काहींच मन असतं काचेसारखं 
स्वच्छ, पारदर्शक पण नाजुक 
चटकन तडा जाईलस 
तर कधीकधी लख्ख आरशासारखं 
मला वाटतं 
मन plastic चं असावं 
भक्कम, लाँग लाईफ 
पण निरुपद्रवी 
पटकन न पाघळणारं 
कधी अपारदर्शक 
तर कधी अर्धपारदर्शक 
आजकालच्या 'Use and Throw' 
आणि 'Recycle and Reuse' 
या संस्कृतीत मन करा रे Plastic!

४ ओळी

जेव्हा मी तुझ्याशी भांडलो 

तेव्हा शब्द सुद्धा माझ्याशी भांडले

सगळ्या छ्न्दानी पाठ फिरवली

दिसत असेल तुला माझ्या कवितेत

अगदी यमक सुद्धा  मला सोडून गेलं

कविता कविता नाही उरली

काव्यातली गेयता संपून गेली  

शब्दांच्या हातापाया पडलो 

तेव्हा कुठे ह्या ४ ओळी  लिहू शकलो 

तुझ्यासाठी थांबावं वाटे

आयुष्याच्या वाटेवरी 
प्रत्येक वळणावरी 
अनुभवतो श्रावणसरी 
मनास कोरडे वाटे तरी 
म्हणुनच का कोण जाणे 
तु नको म्हण कितीही 
तुझ्यासाठी थांबावं वाटे 

जाता प्रत्येक मैफिली 
रसिक माझ्यापरी जरी 
मैफिल वाटे रिकामी 
तुजविण एकटा मी 
म्हणुनच का कोण जाणे 
तु नको म्हण कितीही 
तुझ्यासाठी थांबावं वाटे

प्रेम आणि पैसा

प्रेम आणि पैसा 

ह्यात बरंच साम्य असतं

दोन्ही बर् याच मार्गांनी

बर् याच व्यक्तींकडुन मिळु शकतं

नाही मिळाले तर खाज येई

आणि मिळाले तर माज येई

म्हणुन मिळेल तेव्हा मिळवा

आणि मिळवल्यावर टिकवा

मिळायला हवे तर तुम्ही हवे

एकतर लकी किंवा मेहनती

गमवायला फक्त पुरते

तुमच्या अंगातली मस्ती!

काककथा

घराच्या आवारात 
वाटलं भरल्ये 
कावळ्यांची सभा 
कावकाव कावकाव 
गोंगाटाने आवाजाने 
सकाळी झालो जागा 
झोपमोड झाली 
म्हणुन जरा चिडलो 
"काय कटकट आहे?" 
गँलरीत जाऊन ओरडलो 
पहातो तर काय! 
एक कावळा पडलेला मरुन 
आई म्हणाली, "काचा घे लावुन" 
म्हणालो "म्युन्सिपाल्टीत फोन करु 
नेतील ते कावळा उचलून" 
आई म्हणाली "नको, 
कावळे घेतील पाहुन" 
"पण का?" आईचा राग आला 
मी आईला म्हणालो 
"आपल्यातला कोण मेला 
कि कावळा पिंडाला शिवावा 
म्हणुन केवढे खटाटोप करता 
आणि हे बोलणं... जर तो मेला?" 
आई म्हणे "त्यांची जातच तशी 
राजकारणी लोकं जशी 
पिंड खायला मिळतं म्हणुन 
कोणी मेला कि जमतात 
त्यांच गुडविल तयार करतात 
आणि त्यांच्यात कोणी मेला 
की ईतर कावळे 
कोणालाच जवळपास 
फिरकु देत नाहीत 
फिरकला चांगुलपणाने तर 
त्याला चोचींनी टोचुन मारतात 
मढ्याच्या टाळुवरच लोणि खाणं 
बहुतेक ह्यालाच म्हणतात 
मढं कोणाचही असो!"

तु, मी आणि २ कटिंग!

जेव्हा माझ्या हातात पेन असतं 
पण मनातलं कागदावर उमटत नसतं 
त्यावेळी टपरीकडे धाव घेतो मी 
आणि भैय्याकडे कटींग मागतो मी 
आठवतं तुला? 
कट्ट्यावर भंकस करताना 
प्रत्येकजण फुंकत असताना 
माझ्या हातात फक्त कटिंग असे 
फुंकलास तर कलटी देईन तुला 
सक्त ताकिद होती मला 
हे मी विसरीन कसे? 
आठवतात का आपल्या 
नुकत्याच प्रेमात पडल्यानंतरच्या भेटी? 
तासंतास बोलत बसायचो चौघं 
आपल्या हातातले २ कटींग 
आणि आपण दोघं 
टपरीशिवाय पर्यायच नव्हता 
आपला चहा रिचवायचा स्पीड पाहता 
CCD वाला जाम श्रीमंत झाला असता 
कधीमधी कटिंगबरोबर हातात 
भजीपाव असायचा.. क्या बात! 
आज कितीतरी वर्ष लोटली 
तु किचनचा चार्ज घेतलास 
आणि चहाची चिंता मिटली 
पण आजही मनापासुन वाटतं 
पुन्हा चौघं मिळुन बसावं 
मनसोक्त गप्पा माराव्या 
तु, मी आणि २ कटिंग!

रोज रोज दररोज

मला मनाने आणखी जवळ यायचंय 

काल जितके होतो जवळ त्याहिपेक्षा जास्त 

हि इच्छा आहे मी बाळगून मनात 

रोज रोज दररोज 

मी न मागता मी न सांगता 

तू माझ्यासाठी खूप काही केलस

विसरायला मला भाग पाडलस 

माझा असह्य भूतकाळ

लवकरच तू मला त्याच ठिकाणी भेटशील

जिथून ह्या सगळ्याची सुरुवात झाली

दुख आणि चिंता ह्यांचा लवलेशहि नसेल 

हि इच्छा आहे मी बाळगून मनात 

रोज रोज दररोज 

खेळ

क्रिकेटर्स क्रिकेटचा खेळ खेळतात
जुगारी पत्ते आणि पैशांशी खेळतात
सैनिक स्वत:च्या जिवाशी खेळतात
नीच लोकं इतरांच्या आयुष्यांशी खेळतात
दुष्ट दुसर् याच्या भावनांशी खेळतात
मी कवी.... फक्त शब्दांशी खेळतो

देवाला पत्र

मला काही दिवसांपूर्वी  

तुझ्या अस्तित्वाचा आभास झाला होता 

पण तो आभासच होता 

हे आता काहीसं उमजू लागलंय

सत्य नेहमीच कटू असत  

हे आता समजू लागलंय 

कटू सत्य हेच आहे कि 

सच्च्या मनाने काही करावे 

तर ते लोकांना खोटे वाटते 

आणि खोटे मोठ्याने ओरडून सांगावे 

तर ते काही वेळाने खरे बनते 

सत्य हेच कि घोर कलियुग आहे

कलियुगात माझा प्रभाव अत्यंत कमी असेल 

असं तू स्वतः म्हणाला होतास

मग  खोट्या आशा देऊन काय सिद्ध करतोयस?

कि जे तू सत्ययुगात म्हणालास ते खरं आहे?

कि तू खोट्या कलियुगात 

स्वतःहि खोटारडा बनला आहेस? 

कलावंत

कलेवर आधारित अश्या बऱ्याच गोष्टी 

होतात माझ्या हातून साकार 

स्वत्वाला शोधता शोधता 

त्या घेती माझ्या मनाचा आकार

मी  रात्रंदिवस  चिकार गोष्टींचा करतो विचार

मला वाटतं हे आहे मला देवाचं देणं

जे विकत मिळत नाही द्या चांदी  किंवा सोनं

 मी ते वापरून माझी स्वप्नं आणि विचार मांडतो 

आणि पैशांच्या प्रलोभनापासून मी दूर राहावं

म्हणून या संपूर्ण  जगाशी भांडतो 

जेव्हा मी दुसऱ्यासाठी  काम करतो 

तेव्हा दिवस अक्षरश: वाया  जातो 

आणि मी तरीही जगण्यासाठी धडपडतो 

तो श्रीमंत होत जातो आणि मी  जसाच्या तसा  

वय माझ  ५८  होताच तो म्हणतो घरी बसा 

मी त्याला विकतो माझ  उमेदीच वय 

माझ  तारुण्य आणि आयुष्यसुद्धा

हा असा विचार करणारा मी एकटाच असेन 

मी.. या दुष्ट  जगाने मारून टाकलेला 

आणि पुन्हा जिवंत झालेला कलावंत